را ترك مىكنند و از آنچه با آتش پخته شود اجتناب مىنمايند و خمير و ميوه و نباتات مىخورند . اشناخندا - روز هيجدهم آن بابه‌خواره است كه بامىخواره گفته مىشود يعنى آشاميدن عصير خالص و ناب و روز بيست و ششم كرم‌خواره است . مژيخندا - روز سوم آن عيد كشمين است و در اين روز در قريه كمجكت بازارى به پا مىشود و در روز پانزدهم آن در طواويس بازارى به پا مىگردد و بازرگانان از آفاق و اطراف در آنجا جمع مىشوند و هفت روز اين بازار بپاست . فغكان - روز اول آن نيم سرده نام دارد و معناى آن نيمه سال است و روز دوم آن را من عيدخواره مىگويند و در آتشكده‌ها جمع مىشوند و چيزى را كه از آرد گاورز و روغن و شكر پخته‌اند در آنجا مىخورند و برخى از مردم نيم سرده را پنج روز پيش از موقع مىدانند كه تا بنابر رأى فارسيان اول مهرماه باشد با آنكه واجب اين است كه چون شش ماه و دو روز و نيم از سال بگذرد نيمه سال باشد و روز نهم آن را تسيس آغام مىگويند و روز بيست و پنجم آن اول كرم‌خواره است . آبانج - روز نهم آن آخر كرم‌خواره است . فوغ - به كلى ما از آن بىخبريم . مسافوغ - سغديان را در اين روز از پنجم تا پانزدهم آن عيدى است و پس از آن مسلمانان را در شرغ بازارى به پا مىشود كه هفت روز به طول مىانجامد . ژيمدنج - روز بيست و چهارم آن باذامكام است . خشوم - در آخر اين ماه اهل سغد بر مردگان پيشين خود گريه مىكنند و بر آنان نوحه ميزنند و رويهاى خود را مىخراشند و براى مردگان طعام و شراب مىبرند چنان كه ايرانيان در فروردگان به همين طريق رفتار مىنمايند و سبب